سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

316

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

مشترى متضرر شود اين مهلت را به شفيع نمىدهند از اينرو اگر ثمن را فعلا داشت كه مطلوب حاصل است و در غير اين صورت حق شفعه‌اش ساقط مىگردد . ولى آنچه در كلام مرحوم مصنف در كتاب دروس و نيز فقهاء ديگر آمده آنست كه ضرر مشترى را در شهرهاى دور اعتبار كرده و طبق آنچه ما عبارت كتاب را معنا نموديم فرموده‌اند . يعنى در شهر نزديك براى احضار سه روز بوى مهلت ميدهند چه مشترى متضرر شده و چه متحمل ضرر نگردد ولى در شهر دور براى احضار زمان رفتن و برگشتن باضافه سه روز به شفيع مهلت مىدهند مشروط باينكه مشترى به ضرر نيافتد و در غير اين صورت مهلت ساقط است . قوله : و لو ادعى غيبة الثمن : ضمير مستتر در [ ادعى ] به شفيع راجعست . قوله : اجل ثلاثة ايام : كلمه [ اجل ] به صيغه مجهول و ضمير نائب فاعلى به شفيع عود مىكند . قوله : و لو ملفقة : مثلا در وقت زوال روز دوشنبه شفيع حق شفعه‌اش را اعمال نمود و بوى از اين تاريخ تا سه روز مهلت - دادند كه ثمن را بياورد بنابراين زوال روز پنجشنبه چون سه روز منقى مىشود لازم است آن را تا اين ساعت حاضر كند كه در اينمثال نيم روز دوشنبه با نيم روز سه شنبه تا زوال و از زوال تا مغرب روز سه شنبه با نيم روز چهارشنبه يعنى تا وقت زوال و از اين ساعت تا غروب با نيم روز پنجشنبه كه تا زوال باشد تلفيق شده و بدين ترتيب